23 maja 811 RD (roku dynastii) – ? raz ze świadomością resetu pętli który nastąpił (według przypuszczeń drużyny) za sprawą Morathila towarzysze zorientowali się, że mimo cofnięcia czasu nie stracili ani wiedzy pozyskanej przed resetem ani zgromadzonych przedmiotów poza relikwiami Malekimów. Natychmiast zrozumieli jakie otworzyło to przed nimi możliwości: oto widok Pieczęci Dumah wiszącej w oddali nad Magnus Portum pozwolił im mieć nadzieję na uratowanie wszystkich sześciu Pieczęci, wiedzieli przecież dokładnie co należy zrobić by powstrzymać upadek pierwszej z nich oraz jak doprowadzić do ich otwarcia. Towarzysze postanowili pognać zatem co sił do Sor-Akath gdzie mieli nadzieję zdążyć powstrzymać spotkanego tam wcześniej krasnoludzkiego kultystę odpowiedzialnego za upadek pierwszej Pieczęci, przy…

24 grudnia 811 RD – 4 stycznia 812 RD (roku dynastii) o rozmowie z Melchiachem poobijani i wyczerpani towarzysze przemierzyli schody prowadzące na powierzchnię Pieczęci, gdzie sytuacja nie wyglądała ani trochę lepiej – obrońcy wejścia do krypty mieli tylko chwilę by otrząsnąć się z szoku wywołanego widokiem powracającej drużyny. Już kilka minut później eskorta w postaci krasnoludzkich obrońców prowadziła ich z powrotem przez most w kierunku sztabu polowego, gdzie w pośpiechu zdali raport podczas gdy Kuzo przygotowywał się już do zmiany w wielkiego orła by wykorzystać ostatnie komórki czaru na przedostanie się jak najbliżej kolejnego celu podróży którym było Nyxhaven. Po kilku godzinach lotu wyczerpany do cna bard wylądował na…

20 – 23 grudnia 811 RD (roku dynastii) lt-Waer dość chłodno przywitało drużynę – towarzysze pojawili się na piedestale teleportacyjnym tuż przed wejściem do siedziby Kompanii gdzie około 20 krasnoludów stojących wokół celowało do nich z kuszy. Strażnicy natychmiast zażądali zidentyfikowania się przez przybyszy, a gdy ci okazali im zużyty dysk teleportacyjny dowódca oddziału zabrał go do budynku organizacji by po kilku minutach wrócić i puścić bohaterów wolno. Ci skierowali swoje kroki poza nowo postawione fortyfikacje Kompanii by wyruszyć w stronę dworca kolejowego by pociągiem dostać się do Alt-Bruul. iasto wyglądało zgoła inaczej niż gdy widzieli je ostatnio – chaotyczny tłum cywili zastąpił tu porządek oddziałów wojskowych liczących tysiące żołnierzy,…

15 – 20 grudnia 811 RD (roku dynastii?) Po krótkim odpoczynku w chłodnych katakumbach opuszczonej twierdzy Malekimów towarzysze wrócili na statek po raz kolejny opuszczając to miejsce z poczuciem misji jaka na nich spoczywa oraz niepokojem przemieszanym z ciekawością. Asvard rozwinął żagle Ostatniej Pieśni i skierował statek na północ decydując, że najbezpieczniej będzie ominąć jego ojcowiznę w Thorulfheim i zacumować w porcie w Eldhavn – wiosce w zatoce znanej z handlu mięsem i żywymi zwierzętami. Cztery dni niezmordowanego rejsu niemal bez odpoczynku (za to przy dużej ilości wypitego bimbru) pozwoliły na szybkie dotarcie w znajome barbarzyńcy okolicy gdzie towarzysze postanowili przybić do portu po uprzednim ucharakteryzowaniu Asvarda przez Kuzo tak…

1 – 15 grudnia 811 RD (roku dynastii?) Otoczeni przez zimne, obce ściany zamarzniętego cylindra towarzysze podjęli próbę rozwiązania zagadki tego miejsca – nie znali bowiem ani przeznaczenia ani metody uruchomienia monumentalnego kompleksu który sprawiał wrażenie być częścią jakiegoś mechanizmu. Drużyna podzieliła się zadaniami zgodnie ze swoimi predyspozycjami – Farciarz wziął się za przeszukiwanie filaru wewnętrznego mając nadzieję znaleźć ukryty mechanizm aktywujący, Morathil skupił się na próbie zrozumienia do czego służą przyciski i panele w pobliskiej sterowni, Radymir zajął się poszukiwaniem źródła zasilania a Asvard wyszedł na lodową pokrywę nad ich głowami i podjął wspinaczkę w górę filara szukając wskazówek które mogły im dotąd umknąć. Oprócz powyższych prób drużyna wybrała…

28 listopada – 1 grudnia 811 RD (roku dynastii?) Noc na mroźnej północy w cieniu ogromnych lodowych iglic z pewnością nie należała do najprzyjemniejszych, a ochrona przed niskimi temperaturami jaką oferowała chatka Leomunda nie stanowiła pełnej rekompensaty surowości klimatu jakim towarzysze byli otoczeni. Mimo to udało im się rozsądnie wypocząć obserwując czy giganty nie wybierają się na polowanie – najwidoczniej nie miały takiej potrzeby gdyż całą noc i następny dzień spędziły wewnątrz areny pośrodku Korony Lodu nie zdając sobie sprawy z faktu, że są obserwowane przez Farciarza i Abdula którzy bez większego problemu wspięli się na okalający arenę mur. Na podstawie zebranych informacji oraz doświadczeń poprzedniego dnia postanowili wykorzystać mur…

8 – 28 listopada 811 RD (roku dynastii?) Ośmiodniowy rejs z portu pomiędzy Dravengardem a Velmorą do Zarębowa stanowił pożegnanie drużyny z ciepłą i względnie suchą pogodą, które zastąpił najpierw mroźny deszcz, a po kilku dniach deszcz ze śniegiem. Pośród pluchy listopadowych dni na dalekiej północy na którą kapitan Asvard wyprowadził swój statek towarzysze mieli okazję po raz pierwszy napełnić płuca mroźnym, rześkim powietrzem przyniesionym przez arktyczny wiatr – nie dotyczyło to oczywiście samego barbarzyńcy, dla którego widok wiosek rybackich znajdujących się nieopodal celu ich podróży oznaczał powrót wspomnień z dawnych czasów i być może innego życia. Zarębów przywitał bohaterów widokiem zaśnieżonego portu, zapachem ryb, dymu i żywicy oraz tłokiem…

25 października – 8 listopada 811 RD (roku dynastii?) Podczas wieczornej narady przeprowadzonej po powrocie do strażnicy towarzysze zdecydowali w pierwszej kolejności wybrać się krasnoludzką kolejką podziemną do Alt-Waer, gdzie zgodnie z obietnicą dowódcy straży Thraina czekać miała na nich nagroda za dostarczenie klucza do bramy zamykającej wejście do kaldery pod pobliską Pieczęcią. Drużyna spędziła noc wśród krasnoludów i rankiem opuściła fortecę kierując się na zachód by tym razem odbić na południe w stronę bramy w murze okalającym tereny Kazarym. Trzeciego dnia spokojnej podróży dotarli do celu, jednak zorientowali się że nie znając języka nie mają możliwości porozumienia się ze strażnikami, którzy na ich widok przerwali grę w kości i…

24 – 25 października 811 RD (roku dynastii?) Po chwili na przyzwyczajenie się do monumentalnego widoku ogromnej jaskini mieszczącej stare, opuszczone miasto drużyna skierowała się w stronę głównej alei prowadzącej w kierunku wewnętrznego kręgu zabudowań widocznego w oddali. Już wkrótce natrafili na pierwszy budynek wyróżniający się spośród zrujnowanych domów – był to szpital górniczy z wejściem zabitym zmurszałymi deskami i wielkim napisem KWARANTANNA. Kuzo natychmiast podszedł do wejścia i poprosił Asvarda o pozbycie się blokady co ten bezzwłocznie uczynił jednym kopniakiem. Oczom towarzyszy ukazał się widok zagraconego korytarza w którym tu i ówdzie, podobnie jak wcześniej na ulicy, leżały zwłoki częściowo pokryte skamieniałym grzybem. Asvard postanowił upewnić się, że zwłoki…

22 – 24 października 811 RD (roku dynastii?) Popołudnie dnia w którym drużyna dotarła do Samotnego Strażnika spędzili na zbieraniu zapasów na wyprawę w podziemia. W tej kwestii inicjatywę przejął Asvard upewniając się, że każdy z towarzyszy wyposażony jest przede wszystkim w trzy liny, zaś nie zaprzątał sobie głowy drobnostkami w stylu pochodni bądź kilofów. Po tym, gdy na ekwipunek wymienili ostatnie kosztowności znalezione przez Farciarza w sejfie hrabiego Thornwooda towarzysze siedli z krasnoludami do hucznej i mocno zakrapianej kolacji świętując kolejne zwycięstwo w obronie Imperium Krasnoludzkiego. Kuzo podczas rozmowy z Kaelenem kątem oka spoglądał na Elarię, która wydawała się trzymać uprzejmy dystans od nienachalnie zalecającego się do niej Gerwazego.…